24 lutego 1920 Adolf Hitler przedstawił 25 punktów programu NSDAP. Dotyczyły one anulowania postanowień traktatu wersalskiego i zjednoczenia narodu niemieckiego w jedno państwo. Wzmiankowano o zamknięciu wszystkich gazet nieprzychylnych NSDAP, a także kontroli mediów przez państwo. Zakładano utworzenie armii narodowej, a więc wprowadzenie powszechnej i obowiązkowej służby wojskowej. W pierwszej połowie lat dwudziestych generał Erich Ludendorff, jeden z najgłośniejszych dowódców niemieckich z okresu I wojny światowej, osiedlił się w Bawarii i związał się z tamtejszym środowiskiem nacjonalistycznym. W krótkim czasie zyskał wśród radykalnych ugrupowań prawicowych pozycję autorytetu, stając się ich symbolem i nieformalnym mentorem.
W 1921 roku Hitler stanął na czele partii. Z jego inicjatywy w sierpniu 1921 roku przeprowadzono reorganizację formacji SA. Jednostki te, które początkowo pełniły funkcję ochrony sal spotkań (Saalschutz), zostały przekształcone w zbrojne skrzydło partyjne o charakterze paramilitarnym, podporządkowane działaniom ruchu narodowosocjalistycznego. W ramach NSDAP oprócz SA powstały też Schutzstaffel (SS). SA i SS służyły zwalczaniu przeciwników NSDAP i ochronie działań partii.