Stanowisko Na stanowisko Niffar składają się dwa telle, wschodni i zachodni, oddzielone od siebie wyschniętym korytem kanału Shatt en-Nil. Wznoszą się one na wysokość ok. 20 metrów ponad otaczającą je równinę. Północna część wschodniego tella znana jest pod nazwą Dzielnicy religijnej (ang. Religious Quarter), gdyż to tu znajdował się kompleks świątynny z ziguratem. Południowa część wschodniego tella, oddzielona od północnej części płytkim zagłębieniem, znana jest pod nazwą Wzgórza tabliczek (ang. Tablet Hill) lub Dzielnicy skrybów (ang. Scribal Quarter) z powodu dużej ilości znalezionych tu tabliczek. Szereg niskich pagórków – pozostałość murów miasta – wyznacza granicę stanowiska od strony północno-wschodniej i południowo-zachodniej. Z kierunku północno-wschodniego na południowo-zachodni stanowisko ma ponad 1,5 km. długości.
Historia zasiedlenia thumb|350px|Mapa z zaznaczonym położeniem Nippur i innych ważnych miast Sumeru w okresie wczesnodynastycznym (ok. 2900-2350 p.n.e.). Stanowisko Niffar zasiedlone było od VI tys. p.n.e. (fragmenty ceramiki z drugiej fazy okresu Ubajd znaleziono na powierzchni obu telli) aż do ok. 800 r. n.e. W swej wczesnej historii Nippur zajmowało specjalne, wyjątkowe miejsce wśród miast Mezopotamii.