Michał Chanenko (ukr. Михайло Ханенко ur. ok. 1620, zm. 1680) – kozacki hetman prawobrzeżny w latach 1669–1672.
Życiorys Pochodził z książęcego rodu tatarskiego, Chanenko syn, potomek chana Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, . Był synem zaporoskiego kozaka Stefana Chanenki i według legendy, uwolnionej z niewoli córki polskiego starostySłownik encyklopedyczny Brockhausa i Efrona. Od 1658 roku był pułkownikiem humańskim. Uczestniczył w wyborze Iwana Wyhowskiego na hetmana. W czasie podpisywania "ugody cudnowskiej" w 1660 roku zwolennik polityki propolskiej; starał się o ponowne podporządkowanie Ukrainy Koronie. W 1661 roku został nobilitowany.
W lipcu 1669 roku, przez część pułków kozackich zebranych na radzie w Humaniu, został wybrany hetmanem (w opozycji do urzędującego protureckiego hetmana Piotra Doroszenki). Poparcia udzielili mu również chan krymski Adil Girej, który chciał podporządkować Ukrainę bezpośrednio Krymowi, a także inni pretendenci do władzy hetmańskiej: Piotr Suchowij i Jerzy ChmielnickiFranciszek Gawroński, Ostatni Chmielniczenko (zarys monograficzny) 1640-1679, Poznań 1919, s. 114. Chanenko został jednak pokonany przez Doroszenkę (wspieranego przez kozaków Iwana Sirki oraz ) 29 października 1669 roku pod Steblowem po czym musiał uciekać na Zaporoże.