przyznaje prymat Donato d'Asti, którego praca powstała w latach 1720-1722.. W pierwszej części przedstawił ogólną historię prawa rzymskiego, w drugiej charakterystykę danych państw wraz z rolą prawa rzymskiego.

Twierdził, że Rzym starożytny to wojsko i prawo. Wprawdzie wszystkie wojny były niesprawiedliwe, ale prawo zawsze było idealne. Duck nie zgadzał się z poglądem, że gdzie obowiązuje prawo rzymskie, tam sięga władza cesarza.

Jeśli chodzi o Polskę, podkreślał, że zarówno zaborcze tendencje cesarza, jak i uznanie kraju za lenno papieskie (nie płacono daniny obiecanej papieżowi Janowi XXII przez Władysława Łokietka) nie mają podstaw. Królowie sprawują władzę najwyższą w Polsce.

Pisał o hierarchii praw (stanowione; saskie, ewentualnie chełmińskie; kanoniczne). Błędnie uznawał dzieło J. Herbsta za obowiązujące.