Czasy II wojny światowej W czasie II wojny światowej przebywał w Polsce. Był żołnierzem Armii Krajowej i włączył się w konspiracyjne życie kulturalne, oddając m.in. na ten cel swoje mieszkanie przy ul. Szustra 18 (obecnie ulica Jarosława Dąbrowskiego). Grywał w kawiarniach jako pianista: w "Arkadii" (w gmachu Filharmonii), "Cafe Clubie" – wielokrotnie w kawiarniach poza Warszawą. Uczestniczył też w piątkowych koncertach w kościele Metodystów przy Placu Zbawiciela.
Na okres okupacji przypadają jego pierwsze ważniejsze dokonania w dziedzinie kompozycji. W latach 1942-44 uzupełniał wiadomości w tym zakresie u Kazimierza Sikorskiego. W tym czasie skomponował utwory, które były wykonywane konspiracyjnie w mieszkaniach prywatnych. Należą do nich Pieśni Perskie (wykonawcy: Michał Bułat-Mironowicz – bas-baryton oraz kompozytor i jego matka przy fortepianach) a także Kwintet (wykonawcy: Ludwik Kurkiewicz – klarnet, Benedykt Górecki – fagot, Irena Dubiska – skrzypce, Kazimierz Wiłkomirski – wiolonczela oraz kompozytor przy fortepianie. Kwartet stał się wielką sensacją – była to bowiem pierwsza próba (po Kofflerze) adaptacji techniki dodekafonicznej. R. zaczął też pisać w Warszawie Sonatinę na flet i fortepian (dokończoną po wojnie) a także prace naukowe Historia muzyki współczesnej (niedokończona) oraz Historia lingwistyki.