Ignacy Tłoczek uważa, że obiekt – z racji swej wielkiej kubatury wynoszącej około 1660 m³ – zalicza się w swym typie konstrukcyjnym do rzędu największych mieszkalno-gospodarczych budynków użytkowanych w swojej epoce na terenie PolskiIgnacy Tłoczek, Polskie budownictwo drewniane, Warszawa 1980, s. 105.. Historia Otto Kloeppel datował obiekt na ok. 1600 r.Otto Kloeppel, Die bäuerliche Haus-, Hof- und Siedlungsanlage im Weichsel-Nogat-Delta, Danzig 1924, s. 143, 164–166.. Hipotezę tę przejął za nim prof. Ignacy TłoczekIgnacy Tłoczek, Polskie budownictwo drewniane, Warszawa 1980, s. 98–104.. Lech Krzyżanowski określił czas powstania budynku na przypuszczalnie 1 poł. XVII w.Lech Krzyżanowski, Żuławskie domy podcieniowe. Dokumentacja historyczna, t. 1, mps PP PKZ, 1962, s. 9.. Takie założenie przyjęli też autorzy karty białej zabytkuNarodowy Instytut Dziedzictwa, sygn. 8691, Karta biała: Budynek mieszkalny – dom podcieniowy, 1983, opr. W. Rosowski, J. Szczęsny.. Przeprowadzone przez Tomasza Ważnego badania dendrochronologiczne dały możliwość weryfikacji tych hipotez. Pobrano dziewięć próbek z dębowych belek oraz słupów drewnianego szkieletu budynku. Stwierdzono, iż drewno zostało ścięte między majem a lipcem 1571 r. i pochodziło prawdopodobnie z pobliskiego lasu. Na tej podstawie wysunięto przypuszczenie, powstania obiektu ok.