Geometryczne energie krzywizny Najszerzej cytowany cykl prac Strzeleckiego powstał we współpracy z Heikiem von der Moselem z RWTH w Akwizgranie i dotyczy geometrycznych funkcjonałów krzywizny, w szczególności całkowej . Autorzy badali, w jakim stopniu skończoność takich energii wymusza samounikanie oraz regularność krzywych i powierzchni, i wykazali, że powstające w ten sposób funkcjonały mają własności „energii węzłów”: są minimalizowane w klasach izotopii i pozwalają szacować takie niezmienniki jak liczba przecięć czy liczba odcinków łamanej reprezentującej węzeł. Do najważniejszych publikacji tego cyklu należą praca o całkowej krzywiźnie Mengera dla powierzchni w „Advances in Mathematics” (2011), przegląd Menger curvature as a knot energy w „Physics Reports” (2013) oraz – wspólnie ze Sławomirem Kolasińskim – charakteryzacja podrozmaitości klasy W2,p w „Geometric and Functional Analysis” (2013). Wyniki te są punktem odniesienia w literaturze dotyczącej energii odpychających i geometrycznej teorii węzłów, a także w zastosowaniach numerycznych (m.in.