Sztundyści (, od ) – ruch protestancki, o korzeniach pietystycznych, powstały na terenie dzisiejszej Ukrainy w połowie XIX w.

Sztundyzm został zapoczątkowany prawdopodobnie przez pastora Karola Bonekampfera (1796–1854) wśród niemieckich osadników oraz ich ukraińskich pracowników i sąsiadów. Ruch mający swój początek w szwabskich koloniach (kolonia Rohrbach) południowej Rosji stał się znaczącym i dostrzegalnym zjawiskiem w carskiej Rosji. Wielu Rosjan i Ukraińców stało się ważnymi członkami tego nurtu (np. Paszkow, od nazwiska którego wzięło się synonimiczne określenie paszkowcy).

Nazwa sztundyści pochodzi od niemieckiego die Stunde (godzina). Owe godziny były czasem przeznaczonym na modlitwę i czytanie Biblii (Bibelstunde) w domach. W ich wyniku wiele osób się nawróciło oraz zyskało nowy zapał i odnowienie swojej pasji. Była to tradycja podobna do małych kół uświęceniowych (collegia pietatis) prowadzonych przez pietystów w Niemczech. Sztundyści byli milenarystami, wierzyli w 1000-letnie Królestwo Chrystusa na ziemi i jego szybki powrót. Dążyli do stosowania zasad biblijnych w życiu. Nie uznawali nauki i autorytetu Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, co bywało powodem napięć i prześladowań.