6 grudnia tego samego roku zrehabilitowany przez Sąd Najwyższy.

Po ponownym przyjęciu do Stronnictwa Demokratycznego został wiceprzewodniczącym Centralnego Komitetu stronnictwa. W latach 1957–1961 redaktor naczelny „Kuriera Polskiego”, gazety SD. W latach 60. związany politycznie z Władysławem Gomułką i Zenonem Kliszką, a potem z frakcją „partyzantów” Mieczysława Moczara. Od 1957 do 1972 był posłem na Sejm PRL II, III, IV i V kadencji, reprezentując Stronnictwo Demokratyczne z jedynej listy Frontu Jedności Narodu.

Od 15 lipca 1961 do 30 czerwca 1970 był przewodniczącym Komitetu Drobnej Wytwórczości w rządach Józefa Cyrankiewicza. W latach 1970–1974 ambasador PRL w HolandiiJacek Topyło, Departament X MBP w latach 1949–1954. Rekonesans badawczy. Geneza – struktura organizacyjna – metody pracy.. Był wieloletnim członkiem Rady Naczelnej oraz prezydium Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (we wrześniu 1969Nowe władze ZBoWiD, „Głos Słupski”, nr 251, 22 września 1969, s. 1–2., a następnie w maju 1972 powołany na wiceprezesa ZG„Trybuna Robotnicza”, nr 108 (8784), 8 maja 1972, s. 2., w maju 1985 wybrany w skład prezydium Zarządu Głównego ZBoWiDWierni tradycjom walki o wolność i demokrację – wierni Polsce Ludowej, „Trybuna Robotnicza”, nr 104, 6 maja 1985, s. 1–2.).