Od lipca 1945 dyrektor Departamentu Osiedleńczego w Ministerstwie Ziem Odzyskanych kierowanym przez Władysława Gomułkę. W 1947 został posłem na Sejm Ustawodawczy z okręgu Kościerzyna. Wiceprzewodniczący Centralnego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego i przewodniczący Rady Gospodarczej SD. Od lutego 1947 minister aprowizacji i handlu, a następnie do 29 września 1948 minister aprowizacji w pierwszym rządzie Józefa Cyrankiewicza.
Od 1947 do 1952 (przy czym w 1948 został aresztowany, lecz nie pozbawiony mandatu poselskiego) był posłem na Sejm Ustawodawczy, reprezentując Stronnictwo Demokratyczne z listy Bloku Demokratycznego.
Aresztowany 13 października 1948 na osobiste polecenie Bolesława Bieruta. 16 października usunięty z szeregów SD. Był osadzony w oddziale XII („A”) więzienia mokotowskiego. W dniach 4–6 lipca 1955 był oskarżony przed Sądem Wojewódzkim w Warszawie i skazany na karę 15 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem dotychczasowego okresu tymczasowego aresztowania (kilka dni wcześniej skazany został jego współpracownik Alfred Jaroszewicz). 12 kwietnia 1956 Sąd Najwyższy uznał wyrok za nieprawomocny i uchylił dalsze stosowanie aresztu. Włodzimierz Lechowicz wyszedł na wolność 2 maja 1956.