Od początku lat 90. wątpliwości budziła kwestia jej domniemanej współpracy z KGB, czemu polityk zaprzeczała. Decyzję uznającą ją za współpracownika tej służby wydał sąd okręgu wileńskiego, nakazując zamieszczanie tej informacji w jej wyborczych materiałach. Rozstrzygnięcie to uchylił w 2004 litewski Sąd Najwyższy, który stwierdził, że brak jest dowodów jej współpracy z KGB. W tym okresie okazało się, że zaginęły obciążające ją archiwalne dokumenty, a podstawowy świadek oskarżenia odwołał swoje zeznania. W 2009 za współpracownika tej służby uznała ją komisja lustracyjna. Decyzję tę uchylił jednak w 2011 Naczelny Sąd Administracyjny Litwy.
W Sejmie zasiadała do 1992. Trzy lata później założyła Litewską Partię Kobiet, z ramienia której w 1996 powróciła do parlamentu. Pracowała w komisji gospodarki oraz przewodniczyła poselskiej frakcji niezrzeszonych. W latach 1997–1999 była radną rejonu malackiego.