Terminologia W polskiej literaturze przedmiotu definicja wachlarzyka może obejmować wszystkie kwiatostany typu wierzchotki jednoramiennej, w których odgałęzienia boczne powstają na przemian po obu stronach kwiatostanu, obejmując tą definicją dwurzędkę.
W „Botanice szkolnej dla klas wyższych” Józefa Rostafińskiego z 1886 roku wachlarzyk (łac. rhipidium, niem. Füchel) opisuje kwiatostan o ulistnieniu skrętoległym, dwuszeregowym, w którym z pierwszej szypułki druga wychodzi na prawą stronę, trzecia z drugiej na lewą i tak kolejno w obie strony, w jednej płaszczyźnie, tworząc kwiatostan płaski.
W artykule opublikowanym w „Rozprawach Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Akademii Umiejętności” z 1914 roku wachlarzyk (ripidium) opisany był jako dwustronny typ wierzchotki jednoramiennej.
W podręczniku akademickim do botaniki Zygmunta Wóycickiego z 1924 roku wachlarzyk (rhipodium) jest podany jako jedna z odmian wierzchotki jednodzielnej.
Przykłady Przykładem roślin, u których występują kwiatostany o typie wachlarzyka, jest rodzina kosaćcowatych, u których wachlarzyki, występujące pojedynczo, a także ułożone wiechowato, kłosowato lub w inny sposób skupione na końcach pędów, złożone są w baldachowate kwiatostany. Wachlarzyki w tej rodzinie niekiedy zredukowane są do pojedynczych kwiatów. W podrodzinie Nivenioideae para wachlarzyków jest częściowo zrośnięta.
Przypisy
Kategoria:Kwiatostan