Od pozostałych krajów słowiańskich dzieli Słowian południowych zwarty pas terenów zamieszkanych przez Austriaków, Węgrów i Rumunów.
Do Słowian południowych zalicza się następujące narody (ze wschodu na zachód): Bułgarów – około 9 mln, Macedończyków – 2–2,5 mln, Serbów – 13 mln, Czarnogórców – 0,4 mln, Boszniaków (dawniej „Muzułmanów z narodowości”) – 2,2 mln, Chorwatów – 9 mln, Słoweńców – 2,5 mln. Oprócz tego do Słowian południowych zalicza się wiele pomniejszych grup etnicznych, często wyróżnianych na podstawie wyznaniowej – jako część narodu, która przyjęła islam: Gorani, Pomacy, Torbesze. Razem jest więc Słowian południowych ponad 38 milionów.
Pochodzenie i dzieje Na zajmowanych przez siebie terenach Słowianie południowi są ludnością napływową. Tereny te zajęły plemiona słowiańskie (jeszcze wówczas niepodzielone na odłamy) napływające z północy, w okresie od (najprawdopodobniej) przełomu V i VI wieku do drugiej połowy VII wieku. Obszary zajęte wówczas przez Słowian były rozleglejsze niż dziś – Słowianie zasiedlili cały Półwysep Bałkański, łącznie z Peloponezem, a na zachodzie ich osady sięgnęły Tyrolu i Bawarii. Osadnictwo słowiańskie nałożyło się na wcześniej zamieszkującą te tereny ludność autochtoniczną – Daków, Traków, Ilirów, w dużej części już wtedy zromanizowaną bądź zhellenizowaną.