Służył następnie na kanonierce SMS "Wal", fregacie parowej SMS "Schwarzenberg", fregacie pancernej SMS "Ferdinand Max" i korwecie SMS "Erzherzog Friedrich" (1868), na pokładzie której wziął udział w ponad dwuletnim rejsie na wody Dalekiego Wschodu (wynikiem tego była napisana po polsku praca o historii Chin, która jednak nie została opublikowana).
thumb|jako porucznik marynarki 2 klasy W latach 1872–1874 służył na okrętach: pancerniku kazamatowym SMS "Lissa", SMS "Bellona" i pancerniku SMS "Drache", awansował też na pierwszy stopień oficerski. W 1875 przeszedł do Urzędu Hydrograficznego. W tym czasie zaczął się zajmować techniką morską i wyróżniać jako wynalazca. W kolejnych latach zajmował się m.in. ulepszeniem torped, min (miny Pietruskiego), dział i dalmierzy marynarki austro-węgierskiej, za co otrzymywał liczne pochwały. Opublikował wiele artykułów z dziedziny techniki wojennomorskiej oraz analizy współczesnych walk morskich w miesięczniku Mitteilungen aus dem Gebiete des Seewesens. W 1881 założył i przez 3 lata redagował Almanach für die k.u.k. Kriegs-Marine, będący pierwszym w świecie rocznikiem floty wojennej.