W latach 1876–1878 służył na kanonierce SMS "Albatros", po czym został przeniesiony do Arsenału Morskiego w Poli, gdzie pracował do 1884. Ukończył w tym okresie kurs nurków oraz obsługi maszyn okrętowych, a w 1882 służył na pancerniku kazamatowym SMS "Erzherzog Albrecht" jako oficer wachtowy, podczas działań wojennych u wybrzeży południowej Dalmacji.
Od 1884 do 1885 służył w Korpusie Marynarzy jako dowódca kompanii, a następnie jako oficer nawigacyjny na pancerniku SMS "Erzherzog Ferdinand Max" i I oficer na korwecie SMS "Narenta". W latach 1886–1889 był przydzielony do 7. Oddziału Morskiego Komitetu Technicznego.
W 1890 objął dowództwo okrętu pomocniczego "Triton", którym dowodził czternaście miesięcy. Dowodził później okrętami: "Taurus" i Planet. W 1893 ulepszył dalmierz, wprowadzany następnie na wyposażenie floty. W październiku 1896 objął kierownictwo 5. Oddziału w Morskim Komitecie Technicznym i sprawował je z przerwami do września 1901. W latach 1897–1898 dowodził okrętem warsztatowym "Cyklop", za dowodzenie którym podczas blokady Krety w 1897 otrzymał cesarską pochwałę. Dowodził następnie pancernikiem kazamatowym Kaiser Max, po czym, od 1899 krążownikiem SMS Kaiser Franz Joseph I i od 1901 pancernikiem obrony wybrzeża SMS Wien. Od 1903 objął stanowisko komendanta Arsenału Morskiego w Poli.