Szerokość frontu baszt wynosiła około 8 metrów, były wysunięte przed lico muru o 1,5–2 metry i wyższe od korony murów o co najmniej 2 metry. Brak tylnej ściany lub jej lekka, szachulcowa konstrukcja miały obniżyć koszty budowy i utrudnić wrogowi obronę w razie jej zdobycia. Równomierne rozmieszczenie baszt zakłócono na odcinku wschodnim (między bramą Legnicką a narożnikiem południowo-wschodnim), gdzie odległości między nimi wynosiły zaledwie około 25 metrów. Z kolei po stronie północnej, między zamkiem a bramą Ścinawska, stała tylko jedna baszta. W południowo-zachodnim narożniku wzniesiono basztę pełną, ceglaną na kamiennym cokole (o wymiarach 7,4 x 4,3 metra), którą w XV wieku podwyższono o kondygnację z dekoracyjnym gzymsem. Prawdopodobnie podobne baszty znajdowały się w innych narożnikach. Wyróżniała się też baszta na zachód od bramy Ścinawskiej – wyższa od innych i przykryta dachem namiotowym, pełniąc funkcje obserwacyjno-wartownicze.