Dalberg, obawiając się represji za wspieranie uciekiniera, odesłał Schillera z jego nową sztuką – Sprzysiężeniem Fieska w Genui. Poeta liczył wówczas, że uda mu się ustabilizować i utrzymać z pisania dramatów. Schiller skorzystał więc z zaproszenia matki przyjaciela z Karlsschule, Henrietty von Wolzogen, i w jej majątku w Bauerbachu pracował nad przeróbką sceniczną wydrukowanego w Mannheim Fieska oraz nowego dramatu nazwanego początkowo Luise Millerin, którego szkic powstał już podczas aresztu w Stuttgarcie. Autor, wierząc, że uda mu się ukończyć dramat w zaledwie dwa tygodnie, mówił o nim następująco: Moja Luisa Millerin wypędza mnie z łóżka już o 5 rano.
Pod koniec maja 1783 roku Schiller zawarł umowę z Dalbergiem, który dowiedziawszy się, że Karol Eugeniusz nie zamierza ścigać zbiega skontaktował się z poetą. Schiller stał się formalnie dramaturgiem jego teatru, zgadzając się za 300 guldenów na przygotowanie trzech sztuk w rok. W styczniu 1784 roku w Mannheimie odbyła się premiera Fieska. Premiera Intrygi i miłości miała miejsce 13 kwietnia we Frankfurcie, a 15 kwietnia w Mannheimie, wystawiona wersja dramatu na wniosek Dalberga i Streichera uległa licznym zmianom. Autor w obawie o areszt i represje, usunął wiele aluzji do stosunków panujących w księstwie Karola Eugeniusza.