W istocie dla wiceprezydenta Agnew stało się słowem-kluczem opisującym działalność rabusiów, podpalaczy, uchylających się od służby, utrudniających kampanię, bojowników akademickich, demonstrantów antywojennych, młodocianych przestępców i zamachowców politycznych”Marshall Cohen (Wiosna, 1969), Civil Disobedience in a Constitutional Democracy, 10, The Massachusetts Review, s. 211–226..
Thoreau uważał, że na specyficzną formę obywatelskiego nieposłuszeństwa składają się dwa elementy: łamanie prawa oraz oczekiwanie kary.
Dla innych ideą tą są różne formy oporu niezgodne z prawem, lecz nieużywające przemocy. Najpopularniejsze definicje przedstawili: John Rawls – określił obywatelskie nieposłuszeństwo jako działanie otwarte, polityczne, nieużywające przemocy, świadomie łamiące pewne nakazy.