Kolumbia zagrała na nim słabo, wygrała zaledwie jeden mecz z Tunezją (1:0) i zajęła trzecie miejsce w grupie.
W 2001 roku Calero był członkiem zespołu, który wygrał turniej Copa América. Także i tu był rezerwowym zawodnikiem dla Córdoby, który wystąpił we wszystkich meczach, także tym finałowym, wygranym 1:0 z Meksykiem. Z kolei w 2007 roku po raz piąty wystąpił w Copa América 2007, tym razem w roli podstawowego bramkarza i kapitana ekipy. Po tym turnieju zdecydował się zakończyć reprezentacyjną karierę – dwa lata później rozegrał w kadrze narodowej, ostatnie, pożegnalne spotkanie. Ogółem w kadrze narodowej od 1995 do 2009 roku rozegrał 51 meczów.
Kariera trenerska Pod koniec listopada 2011 Calero został trenerem bramkarzy w swojej byłej drużynie, meksykańskim CF Pachuca. Objął także funkcję zwierzchnika współpracującej z Pachucą szkoły bramkarskiej.
Śmierć 26 listopada 2012 Calero doznał zakrzepicy w mózgu i natychmiast został transportowany do jednego ze szpitali w stołecznym mieście Meksyk.