Budynek dworca W 1924 roku oddano do użytku okazały budynek dworca. Budynek reprezentuje tzw. styl dworkowy (zwanym również narodowym)S. Anna Tejszerska, Styl narodowy w architekturze dworców dwudziestolecia międzywojennego, [w:] Piękne, użyteczne, zbędne… Obiekty kolejowe w Polsce, pod red. M. Kapiasa i D. Kellera, Rybnik 2016, s. 253 i n., stworzonym w oparciu o klasycyzm i nawiązującym do architektury baroku, a niekiedy renesansu, a także do architektury ziemiańskich dworków. Masywna bryła, strome dachy, mocno wyeksponowane gzymsy i bogate elewacje miały kojarzyć się z lokalnym renesansem i barokiem. Powierzchnia użytkowa dworca to

Parterowy dworzec zbudowano na rzucie wydłużonego prostokąta, ze skrajnym ryzalitem od zachodu i niewielką przybudówką. Zachodnia część piętrowa z częściowo użytkowym poddaszem. Główna bryła budynku przekryta została wysokim dachem dwuspadowym. Ryzalit przekryto również dachem dwuspadowym, ale położonym poprzecznie do osi budynku. Szczyty ryzalitu (północny i południowy) zwieńczone zostały neobarokowymi spływami wolutowymi i zamknięte przełamanymi naczółkami segmentowymi z kulą pośrodku.