Po zajęciu Holandii „Gerard Callenburgh” został jednak podniesiony przez Niemców 17 lipca 1940 i przeholowany do Hamburga, po czym ukończony w stoczni Blohm & Voss. Po ukończeniu, został wcielony do służby w niemieckiej Kriegsmarine 11 października 1942 pod oznaczeniem ZH1 (skrót oznaczał Zerstörer Holland 1 - niszczyciel holenderski 1; rozważano początkowo także remont i wcielenie jego okrętu bliźniaczego „Tjerk Hiddes” jako ZH2, z czego zrezygnowano).
Okręt miał pierwotnie przewidziany projektem zestaw uzbrojenia głównego (5 dział 120 mm Boforsa), jedynie zastosowano niemieckie uzbrojenie torpedowe i małokalibrowe uzbrojenie przeciwlotnicze - 4 półautomatyczne działka plot. 37 mm C/30 (znacznie mniej skuteczne od planowanych Boforsów 40 mm) i 4 działek plot. 20 mm C/38 (ich ilość później zwiększono). Dodano kołpaki na kominach i nieco zmieniono formę nadbudówki dziobowej, upodabniając je do innych niemieckich niszczycieli (na skutek tego mostek stał się bardziej kanciasty).