W początkowej fazie swojego istnienia osiedle było ogrodzone, ale dostępne dla wszystkich, natomiast radiostacja, która była obiektem militarnym znajdowała się pod ochroną strażników – z tego względu nazwa Radiówek na mapach topograficznych i samochodowych pojawiła się dopiero pod koniec lat osiemdziesiątych. Jako autora nazwy wskazuje się Jerzego Jędrzejczaka, wieloletniego mieszkańca i administratora, który wskazał tę nazwę jako lepiej brzmiącą i bardziej kojarzącą się z resortem-właścicielem niż początkowa "Radiostacja".
Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych wewnątrz osiedla wydzielono cztery działki z przeznaczeniem dla gminnych nauczycieli. Z czasem powstały na nich jeszcze cztery prywatne domy, niezwiązane stylem z resztą zabudowań. Z biegiem lat osiedle, będące własnością najpierw Stacji Radiowych i Telewizyjnych w Warszawie, a potem Telekomunikacji Polskiej zaczęło podupadać - zaprzestano inwestowania w budynki i infrastrukturę, niektóre z osiedlowych domów nieremontowane popadały w stopniową ruinę, te, o które dbali ich najemcy były w znacznie lepszym stanie.