Z kolei w maju 1942 roku członkowie oddziału specjalnego wspólnie z funkcjonariuszami niemieckiej policji porządkowej oraz litewskiej policji pomocniczej masowo rozstrzeliwali polskich zakładników ze Święcian i okolicznych miejscowości.
+ Egzekucje z udziałem Ypatingasis būrys Miejsce Data Liczba ofiarPonary1941–194480 tys.Niemenczyn20 września 1941403Nowa Wilejka22 września 19411159Orany24 września 19411767Jaszuny25 września 1941575Ejszyszki27 września 19413446Troki30 września 19411446Siemieliszki3 października 1941962Nowe Święciany7–8 października 19413726Święciany19–20 maja 1942450 Ogółem:około 94 tys. osób
W ramach oddziału specjalnego nie funkcjonował wyspecjalizowany pluton egzekucyjny. Wszyscy funkcjonariusze rotacyjnie uczestniczyli w rozstrzeliwaniu skazańców. Jako najczęstszych wykonawców egzekucji w Ponarach świadkowie wskazywali: Jonasa Dolgovasa („krwawy Jonas”), Dionizasa Golčasa, Hubertasa Dienisisa, Adomasa Kuršisa, Justasa Martišiusa i Stasysa Razutisa. W większych egzekucjach każdorazowo uczestniczyli niemieccy dowódcy oddziału specjalnego: Weiss i Fiedler. Zdarzało się, że osobiście kierowali plutonem egzekucyjnym i własnoręcznie dobijali rannych.