W wstępie motywującym wspomniany wcześniej Statut Organiczny z 1832 r., car Mikołaj I Romanow (1796–1855) wyraził przekonanie:

Jedną z kluczowych reform wpisujących się w politykę „budowania zjednoczonego narodu Rosjan i Polaków” była reforma szlachectwa Królestwa Polskiego, mająca na celu upodobnienie go do rosyjskiego dworu. Ta reforma była częścią szerszej antypolskiej strategii caratu, mającej na celu nie tylko ocenę liczby szlachty w Królestwie Polskim, ale także skuteczną redukcję wpływów tej społecznej grupy, która była głównym nośnikiem kultury i tradycji dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Była to zgodna z antypolską polityką prowadzoną przez pozostałych zaborców.

W myśl tych działań w 1832 roku powołano Tymczasowy Komitet do Rozpoznawania Szlachectwa. Ten natomiast został zastąpiony 7 lipca 1836 przez Heroldię Królestwa Polskiego. Prezesowie Heroldii