Powstanie szybko stłumiono.
Nie wiadomo dokładnie, ile osób zginęło podczas tłumienia powstania. Według niektórych źródeł mogły zginąć 32 osoby (24 osoby od broni żołnierzy i 8 zamordowanych przez Policję Ludową NRD) lub też około 300 podczas zamieszek ulicznych (267 ofiar cywilnych zabitych przez armię oraz 92 rozstrzelane osoby). Ponadto stracono kilkudziesięciu wschodnioniemieckich żołnierzy, którzy odmówili strzelania do robotników lub też przyłączyli się do protestujących. W ramach represji po powstaniu aresztowano prawie 2 tys. ludzi, z czego ok. 300 osób otrzymało kary długoletniego więzienia. Niektóre osoby uwolniono dopiero po przemianach ustrojowych w 1989 roku.
Skutki powstania nie były początkowo widoczne. SED wykorzystała protesty w celu pozbycia się frakcji Zaissera. Po buncie robotników władze zdecydowały się zmniejszyć obowiązkowe dostawy oraz podnieść ceny skupu. Po powstaniu władze ZSRR udzieliły NRD kredyt w wysokości 500 mln rubli na zakup surowców i żywności.