Tylko kraj w ostatecznej desperacji zaufałby analfabetce z niewielkiej wsi twierdzącej, że głos Boga nakazuje jej przejąć dowództwo nad wojskiem i poprowadzić je do upragnionego zwycięstwa nad wrogiem.
„Królu Anglii, i ty książę Bedford, którzy nazywacie siebie regentem królestwa Francji...spłaćcie swe zadłużenie Królowi Nieba; oddajcie Dziewicy, która jest wysłanniczką Króla Niebios, miasta, które zdobyliście przemocą we Francji.” right|thumb|Podpis Joanny d’Arc pod jednym z jej listów List Joanny d’Arc do Anglików, marzec-kwiecień roku 1429. Joanna dyktowała swe listy i nauczyła się składać pod nimi własnoręczny podpis. Przyjazd Joanny d’Arc skutecznie obrócił konflikt angielsko-francuski w wojnę religijnąVale M.G.A., Charles VII, 1974, s. 55..
Doradcy Karola obawiali się, że dopóki wiara Joanny nie będzie potwierdzona ponad wszelką wątpliwość i nie znikną wątpliwości, czy nie jest ona heretyczką albo czarownicą, wrogowie Karola VII mogą twierdzić, że jego królestwo jest darem diabła. Aby zapobiec takiemu obrotowi sprawy, Delfin rozkazał dochodzenie jej prawdomówności i teologiczne badania w celu sprawdzenia jej moralności w Poitiers. W kwietniu 1429 roku komisja śledcza orzekła, że Joanna „prowadziła nienaganny tryb życia, jest dobrą chrześcijanką obdarzoną cnotą pokory, jest uczciwa i prosta”.