thumb|250px|M. Littmann: Opera w Poznaniu, 1909-1910 thumb|250px|A. Ballenstedt: Bazylika św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy, 1925-1939 thumb|250px|J.R. Pope, Jefferson Memorial w Waszyngtonie, 1939-1943 Neoklasycyzm (neo- z gr. νέος nowy i klasycyzm z łac. classicus pierwszorzędny) – nurt w kulturze i sztuce zachodniej, cechujący się inspiracją sztuką antyczną. Wywodzi się z Rzymu, głównie dzięki notatkom Johanna Joachima Winckelmanna, w momencie odkrycia Pompei oraz Herkulanum, jednak jego popularność szybko rozeszła się po całej Europie, gdy pokolenie młodych europejskich artystów zakończyło Grand Tour i powróciło z Włoch do własnych krajów z nowo odkrytymi ideałami antycznymi.
Literatura Neoklasycyzm, czy też klasycyzm współczesny, był kierunkiem w dwudziestowiecznej poezji nawiązującym do antyku, klasycyzmu, a także baroku. W literaturze francuskiej przedstawicielami neoklasycyzmu był Paul Valéry, w angielskiej – Thomas Stearns Eliot, w rosyjskiej tzw. akmeiści, a w polskiej m.in.