11.

Ambitnym przedsięwzięciem pisarskim, poprzedzonym studiami nad renesansem, stał się Wójt wolborski (1955) – obszerna opowieść o Andrzeju Fryczu-Modrzewskim (jej kontynuacja to Astrea).

Ze znajomości antyku wyrasta Safona (1959) – opowieść fabularna o poetce greckiej i jej skomplikowanym życiu uczuciowym.

Styl pisarski Kowalskiej jest wyrafinowany, zarazem ascetycznie powściągliwy. Lubiła krótkie formy narracyjne o przejrzystej kompozycji. Przedmiotem uwagi staje się człowiek obcujący z kulturą, także miłość, namiętność jako siły, czasem destrukcyjne, które władają jednostką. Ujawniają to liczne opowiadania (np. tom Kandelabr efeski), również niewielka powieść Ptasznik. Cechy te kulminują w ostatnim, wybitnym, dziele fabularnym pisarki – bogatej psychologicznie (jako studium kobiety) krótkiej powieści Szczelina (1967).