thumb|left|180px|Portret Augusty pędzla Franza Xavera Winterhaltera Pierwsze tygodnie małżeństwa były dla Augusty szczęśliwe, lecz po pewnym czasie księżniczka poczuła się znudzona militarystycznym duchem dworu pruskiego. Nie posiadała również żadnych obowiązków dworskich, które w całości przejęła jej szwagierka, Elżbieta Ludwika Wittelsbach, żona następcy tronu. Popsuły się również relacje Augusty z jej mężem. W liście do Charlotty z 22 stycznia 1831 r. Wilhelm narzekał na „niewielką kobiecość” żony. Zdania tego nie zmieniły narodziny dwójki dzieci oraz dwie poronione ciąże w 1842 i 1843 r. W 1840 r. Augusta popadła w depresję maniakalną, nie mogąc znieść kolejnych kochanek męża oraz presji, jaką na nią wywierano.
Augusta w polityce Augusta interesowała się również polityką. Była osobą o liberalnych poglądach i żywiła wielkie nadzieje w związku ze wstąpieniem na tron w 1840 r. szwagra, Fryderyka Wilhelma IV, który jako następca tronu dał się poznać z liberalnych sympatii. Jednak Fryderyk Wilhelm wprowadził rządy konserwatywne i rozprawiał się ze wszystkimi przejawami liberalizmu. Popierał go w tym jego brat, książę Wilhelm. Podczas rewolucji marcowej w 1848 r. Wilhelm opowiadał się za bezwzględnym stłumieniem powstania przez ostrzelanie Berlina kartaczami.