Stał się w efekcie bardzo niepopularny w Prusach i za radą brata wyjechał do Londynu.

W kręgach liberalnych pojawiła się idea, aby zmusić Fryderyka Wilhelma do abdykacji, a jego brata do zrzeczenia się praw do tronu. Królem zostałby wówczas syn Augusty, Fryderyk, a sama Augusta regentką w jego imieniu. Tego pomysłu nie można jednak potwierdzić, gdyż Augusta zniszczyła później wszystkie listy i dzienniki z tego okresu. W czerwcu 1848 r. Wilhelm powrócił z Londynu, a rok później został gubernatorem generalnym Prowincji Reńskiej. Wiosną 1850 r. on i Augusta przeprowadzili się do Koblencji.

Życie w Koblencji podobało się Auguście, gdzie w końcu mogła prowadzić taki tryb życia, do jakiego przywykła na dworze weimarskim. Jej syn Fryderyk studiował w tym czasie w Bonn, stając się pierwszym pruskim księciem, który otrzymał wykształcenie akademickie. Koblencję odwiedzali również liczni liberalni myśliciele, tacy jak historyk Max Dunker, czy profesorowie prawa August von Bethmann, Clemens Theodor Pertes czy Alexander von Schleinitz. Augusta była również tolerancyjna dla katolików, co nie budziło entuzjazmu na protestanckim dworze w Berlinie.