Po odejściu w 1916 z firmy Lebiediewa był dyrektorem specjalizujących się w produkcji „latających łodzi” zakładów Pierwszego Rosyjskiego Towarzystwa Lotniczego (1915-1916) a potem znacznie większych piotrogrodzkich zakładów firmy „Awiabałt” (1916-1918) Czerpiąc z doświadczeń anglosaskich, wdrażał wreszcie nowoczesne metody organizacji produkcji. W sumie od 1916 kierował produkcją ciężkich samolotów RBWZ "Ilja Muromiec", lekkich samolotów myśliwskich: jednopłatowych Sikorski S-12 i dwupłato­wych RBWZ S-16. W tym okresie zakłady podjęły także budowę nowych typów samo­lotów: "Ilja Muromiec" (serii IM-G-2, IM-G-3, IM-D-1, IM-D-2, IM-E) oraz samolotów rozpoznawczych RBWZ S-17, myśliwskich i bom­bowych RBWZ S-18, a także pierwszego w Rosji i jednego z pierwszych na świecie samolotu szturmowego RBWZ S-19. Podjęto również budowę jednomiejscowego dwu­płata myśliwskiego RBWZ S-20. Od stycznia 1917 zmagał się ze strajkami, czym naraził się Komitetowi Zakładowemu. Do rewolucji październikowej 1917 odniósł się przychylnie. W lutym 1918 r. został członkiem Komitetu Technicznego Dowództwa Wojenno-Powietrznej Floty Armii Czerwonej. Sprzeciwiał się likwidacji przemysłu lotniczego oraz „Awiabałtu”.