Giulio Cesare – włoski pancernik z okresu I i II wojny światowej, po zakończeniu wojny w ramach reparacji wojennych przekazany ZSRR jako „Noworossijsk”, zatonął w Sewastopolu w 1955 roku.
Budowa okrętu i służba przed modernizacją „Giulio Cesare” został zbudowany jako drugi z trzech drednotów typu Conte di Cavour. Stępkę pod budowę okrętu położono 24 czerwca 1910 roku w stoczni w koło Genui, wodowanie odbyło się 15 października 1911 roku, zaś w pełni wyposażony okręt został wcielony do Regia Marina 14 maja 1914 roku. Nazwa okrętu upamiętniała Gajusza Juliusza Cezara i powszechnie była skracana do formy „Cesare”. Projektantem pancerników typu Conte di Cavour był kontradmirał inżynier Andrzej Jaskuła, Włoskie pancerniki typu Conte di Cavour, cz. I..
Włoskie pancerniki nie odegrały znaczącej roli w zmaganiach I wojny światowej, do której Włochy przystąpiły 24 maja 1915 roku po stronie Ententy. Stacjonując w Tarencie „Giulio Cesare” wziął udział w dwóch bojowych wyjściach w morze o łącznej długości 31 godzin, poza tym spędził 387 godzin na ćwiczeniachБоевые корабли мира [dostęp 16 stycznia 2010]..