W sierpniu 1923 roku, po zamordowaniu w pobliżu greckiej miejscowości Janina włoskiego generała Enrica Telliniego i jego trzech współpracowników wchodzących w skład komisji Rady Ambasadorów dla wytyczenia przebiegu granicy grecko-albańskiej, rząd Benito Mussoliniego wystosował ultimatum, żądając od Grecji wypłaty odszkodowania i natychmiastowego wdrożenia śledztwa przy udziale włoskich obserwatorówJózef A. Gierowski, Historia Włoch, s. 526.. Ponieważ odpowiedź rządu greckiego nie była zadowalająca, eskadra włoskich okrętów, w skład której wchodził również „Giulio Cesare”, w ramach interwencji zbombardowała i okupowała przez miesiąc wyspę KorfuMarina Militare [dostęp 16 stycznia 2010]., wycofując się dopiero po interwencji Ligi Narodów i rządu Wielkiej Brytanii.
W 1926 roku „Giulio Cesare” został zdemobilizowany, a w dwa lata później reaktywowany jako artyleryjski okręt szkolny. Jednocześnie generał Francesco Rotundi z Comitato Progetto Navi przygotowywał plany generalnej modernizacji starych pancerników Regia Marina: dwóch typu Conte di Cavour i dwóch typu Caio DuilioMaciej S. Sobański, Tajemnice Noworossijska, cz.