Pomimo iż siły dowodzone przez Heinriciego musiały wycofać się z północnych Węgier na teren Czechosłowacji, doceniono fakt, że jego wojska walczyły w obronie z niezwykłą determinacją. 3 marca 1945 generał Heinrici dowiedział się, iż został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami. Nadanie mu tego wysokiego odznaczenia było o tyle zaskakujące, że oficer ten nie cieszył się sympatią Hitlera.

Dzięki wstawiennictwu Heinza GuderianaZob. Heinz Guderian, Wspomnienia żołnierza, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1958, str. 342-343, szefa OKH, Heinrici został 20 marca 1945 mianowany dowódcą Grupy Armii Wisła – obrony linii Odry przed ofensywą Armii Czerwonej. Zastąpił na tym stanowisku Reichsführera SS Heinricha Himmlera.

11 kwietnia 1945 do Heinriciego dotarł rozkaz Hitlera o kryptonimie „Spalona ziemia”. Rozkaz ten nakazywał niszczenie wszelkich zakładów przemysłowych o znaczeniu strategicznym na terenach, którym groziło zajęcie przez wojska rosyjskie. Heinrici nie przekazał tego polecenia dowódcom oddziałów znajdujących się na obszarach kontrolowanych przez Grupę Armii Wisła. W dalszej części rozkaz Führera zawierał szczegółowe wytyczne na wypadek zajmowania przez Armię Czerwoną kolejnych dzielnic Berlina.