Autorstwo lewo|alt=opis|mały|57. I przypomniałem sobie o perle, Po którą zostałem posłany do Egiptu. 58. I począłem zaklinać Węża straszliwego i syczącego, 59. I zmusiłem go, aby się zdrzemnął i zasnął, Gdy wspomniałem nad nim imię mego ojca 60. I imię jego drugiego A także imię mojej Matki, królowej Wschodu. 61. I porwałem perłę, I zwróciłem się, by powrócić do domu mojego ojca. 62. Ich suknie brudne i nieczyste Zrzuciłem i pozostawiłem w ich krainie Prawdopodobna, ale często kwestionowana hipoteza przypisuje autorstwo Hymnu poecie i filozofowi Bardesanesowi z Edessy (154–ok. 222). Sam mocno irański posmak 'Hymnu przemawia za edesseńskim pochodzeniem: miasto w tym czasie nazywane było „Córką Partów” i miało ścisłe powiązania polityczne z Armenią Arsacydów, gdzie Bardesanes schronił się na resztę życia po podboju miasta przez Rzymian.
Podejrzewa się, że mógł nim być Bardesanes, z powodu typowego dla niego połączenia doktryny gnostyckiej z chrześcijańską wizją Boga jako stwórcy i zarządcy świata, według której można interpretować pewne problematyczne z punktu widzenia gnostycyzmu fragmenty tekstu. Król i Królowa bowiem, rodzice Pneumy, są przyczyną jej zejścia w świat materialny, czuwają nad nią oraz są źródłem oświecenia.