inhibitory konwertazy angiotensyny, antagonisty receptora angiotensyny II) leki moczopędne, zwłaszcza furosemid i spironolakton leki obniżające nadmierne napięcie układu współczulnego, na przykład metoprolol, bisoprolol (w niewielkich dawkach) nitraty leki poprawiające kurczliwość mięśnia sercowego (najczęściej z grupy glikozydów naparstnicy) – obecnie ogranicza się stosowanie tej grupy leków leki przeciwzapalne w przypadku kardiomiopatii rozstrzeniowej pozapalnej.
Innymi sposobami leczenia są: wszczepienie stymulatora mięśnia sercowego lub defibrylatora, co chroni przed nagłym zgonem wywołanym migotaniem komór przeszczepienie serca w przypadku znacznego uszkodzenia tego narządu.
Wspomagająco należy stosować regularne ćwiczenia fizyczne (zwiększające przepływ krwi oraz poprawiające czynności śródbłonka) oraz odpowiednią dietę.
Zobacz też kardiomiopatia przerostowa kardiomiopatia restrykcyjna
Bibliografia Douglas P. Zipes, Peter Libby, Robert O. Bonow, Eugene Braunwald: Braunwald's Heart Disease. Elsevier Inc.,
rozstrzeniowa