Charakterystycznymi objawami kardiomiopatii rozstrzeniowej są: objawy niewydolności lewej komory, zaburzenia rytmu serca (komorowe, nadkomorowe z migotaniem przedsionków) zmiany zakrzepowo-zatorowe wzrost masy ciała rozciągnięcie i powiększenie mięśnia sercowego objawy niewydolności krążenia (odczuwanie zmęczenia, zawroty głowy, duszności, bezsenność, które są wynikiem zmniejszonego rzutu serca) prawokomorowa niewydolność serca jako późny, źle rokujący objaw ból w klatce piersiowej jako przejaw zatorowości płucnej ból brzucha spowodowany hepatomegalią. W celu zdiagnozowania choroby wykonuje się przede wszystkim następujące badania: echokardiografię, elektrokardiografię (EKG), biopsję endomiokardialną oraz cewnikowanie serca.
Leczenie Leczenie ma na celu poprawę wydolności krążenia (zwiększenie frakcji wyrzutowej), poprawę jakości życia (zmniejszenie duszności, obrzęków, poprawa tolerancji wysiłkowej), zmniejszenie ryzyka nagłego zgonu. Z farmakoterapii najczęściej stosuje się: leki poprawiające wydolność krążenia przez zmniejszenie oporów obwodowych (np.