Operator nazywa się operatorem liniowym ograniczonym jeżeli: jest operatorem liniowym, i są przestrzeniami unormowanymi, istnieje pewna liczba nieujemna taka że dla każdego należącego do spełniony jest warunek
Operator ograniczony nie jest w ogólności funkcją ograniczoną; wymagałoby to by norma była mniejsza od pewnej liczby dla wszystkich wektorów tj.
co zachodzi jedynie, gdy operator jest funkcją ograniczoną, np.
Operator liniowy ograniczony jest jednak zawsze funkcją lokalnie ograniczoną, co oznacza, że dla każdego wektora istnieje otoczenie, w którym wartości operatora są liczbami skończonymi,
gdzie należy do otoczenia wektora
Normą operatora nazywa się najmniejszą liczbę spełniającą warunek podany w definicji tego operatora.
Warunki równoważne Jeżeli są przestrzeniami unormowanymi, to dla operatora następujące warunki są równoważne: jest operatorem ograniczonym, jest operatorem jednostajnie ciągłym, jest operatorem ciągłym, jest operatorem ciągłym w pewnym punkcie przestrzeni (na przykład w zerze).
Przykłady Operatory ograniczone (1) Operator jednostkowy ograniczony, tj.
Jeżeli oraz i to normą operatora jest liczba gdyż dla wszystkich spełniony jest warunek