We Francji został członkiem rady królewskiej. Doszło wtedy do układu pomiędzy Rene a Antonim de Vaudemont. Postanowiono, że córka Rene, Jolanta, poślubi syna Anotniego, Fryderyka. Ich ślub odbył się w 1445 w 1444 r. brał udział w negocjacjach Karola VII z Anglikami w Tours, gdzie zapadła decyzja o ślubie jego córki Małgorzaty z królem Anglii Henrykiem VI.
Mecenas sztuki Gdy w 1453 r. zmarła jego żona, Rene ostatecznie zrzekł się tytułu księcia Lotaryngii na rzecz swego syna Jana II. Rene osiadł w Angers i zasłynął jako mecenas sztuki, literatury i nauki, samemu pisząc dzieła literackie, a także malując i komponując. Był protektorem poetów (m.in. Franciszka Villon), organizował również okazałe turnieje rycerskie. W roku 1466 Dobrego Króla Rene znów wciągnęła wielka polityka, gdy zbuntowani Katalończycy nie mogąc pogodzić się z rządami w krajach Korony Domu Aragonii nowej dynastii kastylijskiej, wezwali Rene na tron, powołując się na jego pochodzenie, gdyż matka Rene była córką króla Aragonii Jana I Myśliwego. Będący już w podeszłym wieku Rene nie wziął osobiście udziału w wyprawie do Katalonii i Aragonii, na jej czele stanął syn Rene – Jan II, który jednak nie mając dostatecznych środków zajął jedynie Barcelonę. W 1470 r.