XVII wiek Kościół został zniszczony podczas pożaru w 1685 r. (zostało wypalone wnętrze kościoła i prezbiterium, zniszczeniu uległ szpic wieży). O wielkości i miejscach zniszczenia mogą świadczyć widoczne do dziś ślady w postaci rozwarstwienia widocznego w narożnikach wieży, takie same rozwarstwienia w nawach, niekonsekwencja w kompozycji wieży, które stały się zauważalne gdy odbudowywano kościół. Podczas pożaru został zniszczony obraz namalowany na drewnie przedstawiający biskupa Martina Carith (fundator kościoła, który został pochowany w kościele) oraz obraz przedstawiający scenę "Uczty u Heroda" i "Ścięcie Jana Chrzciciela". Zniszczony został kamienny nagrobek biskupa Martina Weyhera (II połowa XVI wieku znajdujący się w prezbiterium kościoła – nagrobek został później odnowiony na koszt rodziny biskupa). W 1686 r. sprawiono nowy dzwon kościelny wykonany przez ludwisarza z Kołobrzegu Ernsta Kridewidta (Kreideweiss) W 1690 r. wstawiono do kościoła organy muzyczne.