W 1861 roku również podczas wojny secesyjnej zbudowano pierwszy taranowiec – okręt, dla którego taran stanowił główną broń – konfederacki „Manassas”. 11 października 1861 roku zadebiutował on bojowo przeciw okrętom Unii w ujściu Missisipi, uszkadzając korwetę USS „Richmond”. Taranowanie następnie stało się istotną taktyką walki w specyficznych warunkach starć na ograniczonych akwenach rzek i zatok przybrzeżnych USA, stosowaną przez obie strony, szczególnie podczas kampanii na Missisipi. Wykorzystywano do tego w mniejszym zakresie okręty wyposażone w taran, a w większym jednostki z mocną konstrukcją dziobu, następnie dodatkowo wzmacnianą, adaptowane ze statków cywilnych. 10 maja 1862 roku na Missisipi pod Fortem Pillow zadebiutowała specjalna eskadra taranowców Konfederacji, a 6 czerwca, z lepszymi skutkami, analogiczna flotylla Unii pod Memphis. 31 stycznia 1863 roku konfederacki okręt pancerny CSS „Palmetto State” korzystając zaskoczenia uszkodził taranem kanonierkę USS „Meredith” pod Charlestonem.