Dla niektórych mieszkańców było to kolejne wysiedlenie – na Zamojszczyźnie znalazło schronienie sporo ludzi wcześniej wysiedlonych z ziem polskich bezpośrednio wcielonych do Rzeszy (jednymi z pierwszych byli poznaniacy przesiedleni tu jeszcze w 1939 r.). Historycy szacują, że z Zamojszczyzny wysiedlono ok. 110 000 osób z czego ponad 30 000 stanowiły dzieciPraca zbiorowa. Wysiedlenia, wypędzenia i ucieczki 1939–1945. Atlas ziem Polski, Demart 2008, str. 67Zygmunt Klukowski, „Zbrodnie niemieckie na Zamojszczyźnie”, Warszawa, 1947 s.12.
Obozy
Wysiedleńców z Zamojszczyzny kierowano do obozów przesiedleńczych podlegających Centrali Przesiedleńczej w Łodzi zlokalizowanych w Zamościu przy ul. S. Okrzei – Obóz przesiedleńczy w Zamościu, w Zwierzyńcu – Niemiecki obóz przesiedleńczy w Zwierzyńcu, Budzyniu, Frampolu, w Lublinie przy ul. Krochmalnej – Obozy przejściowe Lublin, Majdanie Starym, Tarnogrodzie, Woli Derezieńskiej, Wedanie Starym, Biłgoraju – Obóz przejściowy w Biłgoraju oraz w Puszczy Solskiej. Tam dokonywano selekcji rasowej, dzielono wysiedleńców na grupy oraz oddzielano rodziców od dzieci. To właśnie w wyniku selekcji w obozach przesiedleńczych powstała grupa osieroconych dzieci znanych jako Dzieci Zamojszczyzny.