Andersonem) podaje taką etymologię tej nazwy: The name “Werchikwar” is originally from Khowar warčikwar [warčikwar] which breaks down into warč- = ‘Burush’ (or the Burusho people) plus the Khowar suffixes -ik- ‘place of ’ + -war ‘language’, as also in khowar < /kho-+-war/ ‘the language of Kho’.. Podsumowując podobieństwa leksykalne między tymi trzema dialektami Ethnologue podaje, że pomiędzy subdialektami nagir i hunza to podobieństwo leży w granicach 91–94%, między yasin a hunza 67–72%, a między yasin a nagir 66–71%.
Obok tych trzech głównych regionów, w których buruszaski jest rdzennym językiem ich mieszkańców, odkrywane są, często nieoczekiwanie, także niewielkie skupiska, gdzie ten język pozostaje językiem pierwszym, ale nie jest językiem dominującym w danym społeczeństwie; takim przypadkiem jest buruszaski w mieście Śrinagar, letniej stolicy stanu Dżammu i Kaszmir. Tamtejsza społeczność językowa posługująca się buruszaski, licząca obecnie co najmniej 300 użytkowników, żyje w Śrinagarze od ponad stu lat i pozbawiona kontaktu ze społecznością, z której się wywodzą, wykształciła taką jego odmianę, która różni się w sposób systemowy od każdego z trzech głównych wersji buruszaski. Badaczka tego dialektu S.