Skutecznie działali również pod Breitenfeld w 1631 jako „najlepsza kawaleria rozpoznawcza” Gustawa AdolfaRichard Brzezinski, Richard Hook: The Army of Gustavus Adolphus, dz. cyt., s. 39., a o wyniku drugiej bitwy (1642) przesądziła ich gwałtowna szarża, która rozbiła jazdę lewego skrzydła wojsk cesarskichL.E. Wolke inni: Wojna trzydziestoletnia, dz. cyt., s. 159., a następnie złamała jego prawe skrzydło umożliwiając głęboki manewr na tyły nieprzyjacielaEncyklopedia wojskowa (pod red. O. Laskowskiego), Warszawa: Tow. Wiedzy Wojskowej – Wojskowy Inst. Naukowo-Wydawniczy, 1931, t. I, s. 418; por. Mała encyklopedia wojskowa. Warszawa: Wydawnictwo MON, t. I, s. 177.).
Militarna spuścizna thumb|Hakapelici przedstawiani przez grupę rekonstrukcyjną w Tammela (2006) Hakapelici stanowili wzór dzielności dla Finów w zaciętych walkach z Rosjanami podczas II wojny światowej, a w wojskowej tradycji współczesnej Finlandii awansowali do postaci legendarnych – pamięć o nich jest nadal żywa i znajduje odbicie nawet w sferze sportu w formie swoistego dopingu (okrzykiem hakkaa päälle). Równocześnie zainteresowanie nimi i duma z ich dokonań korzystnie zmieniły w Finlandii stosunek do Szwedów i do pamięci o Gustawie Adolfie, co po raz pierwszy przejawiło się podczas jubileuszowych obchodów w roku 1932.