w 1634 awansowany na generała majora, objął dowodzenie nad całą kawalerią fińską i szwedzką w Niemczech (R. Brzeziński, R. Hook: The Army of Gustavus Adolphus, dz. cyt., s. 6)., który zasłynął jako dowódca ich zgrupowania (12 kompanii) w Niemczech podczas wojny trzydziestoletniej.
Uczestniczyli we wszystkich wielkich bitwach tej wojny: od Breitenfeld i Lützen aż do Jankowa i Lens, swymi brawurowymi atakami często rozstrzygając o ich ostatecznym wyniku. W bitwie pod Rain am Lech w Bawarii ich śmiała przeprawa po moście pontonowym wraz z utworzeniem przyczółka na drugim brzegu zdecydowała o zaskakującym zwycięstwie wojsk szwedzkichL.E. Wolke i inni: Wojna trzydziestoletnia, dz. cyt., s. 113.. Pod Lützen pierwsi zaatakowali nieprzyjaciela prowadząc rozpoznanie w szwedzkiej awangardzie, a potem atakiem flankowym zepchnęli przeciwnika do defensywy i uzyskali powodzenie całego prawego skrzydłaRichard Brzeziński, Graham Turner: Lützen 1632. Apogeum wojny trzydziestoletniej. Kraków: EGIS, 2008.. W bitwie pod Wittstock wykonali śmiały manewr okrążający na tyły wojsk cesarskich, który spowodował wśród nich panikęL.E. Wolke i inni: Wojna trzydziestoletnia, dz. cyt., s. 147..