W 2024 nakładem wydawnictwa MG ukazał się opracowanie Dziennika pod redakcją Dariusza Pachockiego i pod tytułem „Dziennik 1954. Źródła”. Publikacja zestawiała ze sobą zapis pierwotnej wersji zapisanej w brulionie i późniejszego maszynopisu.
Treść dziennika Dziennik prowadzony jest w oparciu o codzienne zdarzenia, są one jednak punktem wyjścia do kilku rodzajów rozważań. Tyrmand analizuje swoją osobę, swoje życie i podjęte decyzje, najwięcej miejsca poświęca analizie Polski okresu stalinizmu, w której wówczas żyłStefan Kisielewski, przyjaciel Tyrmanda, którzy już w chwili tworzenia czytał jego dziennik, zastosował podobną formę w latach 70. w swoim dzienniku..
Tyrmand, choć deklaruje się jako zdecydowany antykomunista, nie podejmuje z komunizmem polemiki politycznej czy ideologicznej. Józef Hen zauważył: w Dzienniku nie ma ani słowa o wywózkach, procesach, Tito, Korei, szpiegach, torturach więziennychHenryk Dasko, op.cit. s. 14. Czasami autor wypowiada się wręcz pozytywnie, np. o LeninieZapisek z 21 stycznia: Postać Lenina budziła we mnie zawsze sympatię, w przeciwieństwie do osoby Stalina. Jest wokół tego pierwszego mgiełka jakiejś rewolucyjno-konspiratorskiej romantyki, tak bliskiej naszej literaturze pięknej z okresu Brzozowskich, Żeromskich, Strugów. Fragment zachował się tylko w wersji oryginalnej Dziennika..