Dowody kopalne wskazują, że linia Enhydra odizolowała się na północnym Pacyfiku około 2 miliony lat temu, dając początek nieistniejącej już i współczesnej wydrze morskiej, Enhydra lutris. Opisano dwa spokrewnione gatunki z plejstocenu – Enhydra reevei ze wschodniej AngliiWillemsen GF (1992). „A revision of the Pliocene and Quaternary Lutrinae from Europe”. Scripta Geologica. 101: 1–115. CiteSeerX 10.1.1.738.4492. oraz E. macrodonta z okolic hrabstwa Humboldt w północno-zachodniej Kalifornii w Stanach Zjednoczonych. Współczesny kałan morski ewoluował początkowo w północnym Hokkaidō i Rosji, a następnie rozprzestrzenił się na wschód na Wyspy Aleuckie, kontynentalną Alaskę i w dół wybrzeża Ameryki PółnocnejLove, s. 15–16.. W porównaniu z waleniami, syrenami i płetwonogimi, które pojawiły się w wodzie odpowiednio około 50, 40 i 20 milionów lat temu, kałan morski przystosował się do życia w środowisku morskim stosunkowo niedawnoLove, s. 4–6.. Pod pewnymi względami jednak jest lepiej przystosowany do wody niż płetwonogie, które muszą wychodzić na ląd lub lód, aby urodzić młodeLove, s. 6..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kałan morski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.