Lindego, amplojować – umieścić kogoś na funkcji), ale nadawał prawo do szybkiego awansu na generała. Został też 6 sierpnia tegoż roku szefem nowego pułku lekkiej kawaleryi przedniej straży. W 1778 otrzymał Order św. Stanisława a 20 sierpnia 1779 otrzymał od króla chorągiew jazdy i stopień rotmistrza kawaleryi narodowej i pomimo że był on niższy od generalskiego, to od tego czasu przysługiwał mu oficjalnie tytuł Jaśnie Wielmożnego Pana. Począwszy od Sejmu Gadomskiego w 1786 roku, przez trzy kolejne kadencje był posłem z sieradzkiego. W marcu 1787 został mianowany podkoniuszym nadwornym koronnym a niedługo później generałem-lejtnantem. Poseł ziemi warszawskiej na Sejm Czteroletni w 1788 roku. 2 maja 1791 roku podpisał asekurację, w której zobowiązał się do popierania projektu Ustawy Rządowej.
Generał lejtnant Arnold Byszewski był komendantem Dywizji Wielkopolskiej, posłem ziemi warszawskiej na Sejm Wielki. Jego podkomendnymi w dywizji byli generał major Tadeusz Kościuszko i generał Józef Czapski, dowódcy znacznie dzielniejsi od niego odwagą, męstwem, rozumem i doświadczeniem wojennym.
Arnold Byszewski był postacią niezwykle malowniczą. Swoją karierę zaczynał od podczaszego poznańskiego następnie szybko awansował aż do stopnia generała w służbie czynnej.