Inicjatywa musiała leżeć po stronie dworu, zwłaszcza że folwarki rozwijały się wówczas dynamicznie, nie tylko poprzez zabór ziemi chłopskiej, ale też poprzez pozyskiwanie nieuprawianych, zalesionych dotychczas terenów.
Warto dodać, że na współczesnych mapach Dominików często "odcinany" jest od Barcic i gminy Stary Sącz na rzecz Rytra. Już pobieżny rzut oka na mapę katastralną czy współczesną geodezyjną utwierdza nas w przekonaniu, że Dominików mógł należeć kiedyś do Rytra. Poza tym graniczył bezpośrednio z ziemiami folwarku ryterskiego, co jeszcze bardziej uprawdopodabnia tę tezę. Ziemie te mogły tworzyć jeden organizm gospodarczy.
Trwałe osadnictwo ma swój początek w Dominikowie od roku 1787, kiedy to w ramach kolonizacji józefińskiej osiedlono tutaj dwie rodziny niemieckie. Wcześniej, bo w 1785 roku, zlikwidowano starostwo barcickie, a ziemie należące do folwarków przeszły na własność rządową (tzw. kamery). Fakt osadzenia w Dominikowie kolonistów potwierdza, że ziemie te były wcześniej pańskie. Okoliczni chłopi, czy to ryterscy czy barciccy, mogli odrabiać w Dominikowie pańszczyznę. Prawdopodobnie późniejsza przynależność tych ziem do Barcic ma związek z akcją osadniczą.