28 lutego 2008, po zaprzysiężeniu w Izbie Reprezentantów, objął urząd prezydenta. Zadeklarował, że „rozwiązanie cypryjskiego problemu będzie priorytetem jego rządu”. Wkrótce po wyborze opowiedział się za likwidacją brytyjskich baz wojskowych Akrotiri i Dhekelia oraz za wycofaniem z Cypru wszystkich zagranicznych sił zbrojnych podczas jednoczenia tureckiej i greckiej części wyspy Brytyjską obecność wojskową na Cyprze nazwał „kolonialną plamą krwi”. W grudniu 2008 zrezygnował z funkcji sekretarza generalnego Postępowej Partii Ludzi Pracy. W styczniu 2009 jego następcą na tym stanowisku został Andros Kiprianu.
Zgodnie z zapowiedziami przedwyborczymi podjął rozmowy na temat zjednoczenia Cypru z prezydentem nieuznawanego Cypru Północnego Mehmetem Alim Talatem. Do ich pierwszego spotkania doszło 21 marca 2008 w strefie buforowej ONZ w podzielonej Nikozji. Uzgodnili wówczas wznowienie dwustronnych rozmów oraz otwarcie ulicy Ledra w Nikozji, podzielonej od lat 60. na część północną i południową, do czego doszło 3 kwietnia 2008.